Noworoczne Kolędowanie z Uniwersytetem Trzeciego Wieku w Mordach

Na zakończenie okresu kolędowania, 29 stycznia br., Zespół Kameralny Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Mordach zabrał zgromadzone w bibliotece grono słuchaczy na prawdziwie duchową ucztę. Kolędy przygotowane przez zespół pod kierunkiem pani Zofii Werle zachwyciły od pierwszego dźwięku pięknym brzmieniem i wielogłosowością.

fot. Janusz Mazurek

Przy wspólnym, stole suto zastawionym słodkościami zasiedli w rodzinnej atmosferze Słuchacze Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Mordach oraz ich goście: przedstawiciele władz samorządowych reprezentowani przez panią Katarzynę Kotowską, panią Monikę Nasiłowską-Osik i pana Gustawa Dmowskiego, zaprzyjaźnieni z UTW podopieczni DPS w Ptaszkach, w którym Słuchacze służą pomocą wolontarystyczną oraz rodzina, przyjaciele i bibliotekarze.

Interpretacja kolęd w wykonaniu pań z Zespołu Kameralnego: Danuty Borowskiej, Grażyny Drabarek, Ewy Jarockiej, Teresy Jawiczuk, Lidii Lipińskiej i Bożeny Płochockiej przy akompaniamencie pianina, na którym grała  Zofia Werle była wspaniałym podsumowaniem radosnego okresu Narodzenia Pańskiego, a także działalności Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Mordach, który powstał z inicjatywy prezes Fundacji DONUM pani Ewy Jarockiej. Oprócz koncertu, nie zabrakło także wspólnego śpiewania. Był również czas na wspomnienia dotyczące zrealizowanego w ubiegłym roku projektu Fundacji DONUM „Ten Cenny Czas”, którego owoce możemy podziwiać przy różnych okazjach.

Wzruszającym momentem wieczoru było wspólne granie kierownik zespołu, pani Zofii Werle – na pianinie oraz podopiecznego Siedleckiego Stowarzyszenia Pomocy Osobom z Chorobą Alzheimera, pana Bogdana Sołtysiaka – na harmonijce ustnej. „Pani Zosiu, Pani coś zacznie grać, a Boguś się dołączy…” – te słowa pani prezes Fundacji DONUM Ewy Jarockiej były zapowiedzią duetu, którego dźwięki pięknie się uzupełniały.

Zdradzimy, że prowadząca Zespół Kameralny, pani Zofia Werle przygotowuje nie lada kulturalną gratkę dla melomanów i nie tylko. Szczegóły w najbliższych miesiącach, ale dajemy słowo, że warto poczekać…

fot. Janusz Mazurek

fot. Janusz Mazurek

fot. Janusz Mazurek

fot. Janusz Mazurek

fot. Janusz Mazurek

fot. Janusz Mazurek

fot. Tomasz Kozłowski

fot. Tomasz Kozłowski

fot. Tomasz Kozłowski

Reklamy

Wieczór poezji Zbigniewa Herberta

Poezja, muzyka, śpiew i świece zagościły w bibliotece podczas czytania wierszy Zbigniewa Herberta 21 listopada br. Spotkanie poetyckie było uczczeniem kończącego się roku 2018, który Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ogłosił rokiem tego wielkiego poety w 20. rocznicę jego śmierci.

„Wróżenie”, „Pan Cogito o cnocie”, „Pan od przyrody”, „Kamyk”, Dom”, „Matka”, „Brewiarz”, Epizod w bibliotece” to niektóre z wierszy, które usłyszeliśmy tego wieczoru. Trudu interpretacji podjęły się same kobiety: Barbara Chromiec, Lidia Lipińska, Danuta Borowska, Zofia Tymosiak, Ewa Jarocka, Halina Grochowska, Jadwiga Kulikowska i Marlena Soszyńska. Natomiast jeszcze trudniejsze zadanie wykonał Chór Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Mordach prowadzony przez akompaniującą na pianinie panią Zofię Werle. Panie wykonały utwory do słów Zbigniewa Herberta pt. „Guziki” i „Piosenka”. Trzeba przyznać, że twórczość naszego, lecz znanego na całym świecie dzięki swojemu poetyckiemu alter ego, postaci Pana Cogito, jest niezwykle przejmująca i refleksyjna.

Zbigniew Herbert urodził się 29 października 1924 r. we Lwowie, zmarł 28 lipca 1998 r. w Warszawie. Był poetą, eseistą i dramatopisarzem. Ukończył studia ekonomiczne i prawnicze. Studiował też sztukę i filozofię. Nie zgadzając się na pisanie w duchu socrealizmu, wiódł bardzo skromne życie. Pierwsze teksty publicystyczne ogłosił w roku 1948, pierwsze utwory poetyckie w roku 1951, ale za właściwy debiut poetycki uważał wydany w roku 1956 tom „Struna światła”. Odniesiony sukces pozwolił mu na podróżowanie po Europie, co było dla niego bardzo inspirujące.

Jego twórczość nawiązuje do tradycji i symboli antycznych oraz wyrosłego na ich gruncie chrześcijaństwa. Herbert pochyla się nad zagadnieniami moralnymi i kondycją duchową współczesnego człowieka. Tomy jego wierszy („Struna światła”, „Hermes, pies i gwiazda”, „Studium przedmiotu”, „Napis”, „Pan Cogito”, „Raport z oblężonego Miasta”, „Elegia na odejście”, „Rovigo”, „Epilog burzy”) i zbiory esejów („Barbarzyńca w ogrodzie”, „Martwa natura z wędzidłem”, „Labirynt nad morzem”, „Król mrówek”) należą do najważniejszych osiągnięć polskiej literatury drugiej połowy XX w. Był również autorem sztuk scenicznych i słuchowisk radiowych („Jaskinia filozofów”, „Drugi pokój”, „Rekonstrukcja poety”, „Lalek”, „Listy naszych czytelników”).

Wieczór poezji Zbigniewa Herberta odbył się w ramach projektu „Przystanek Biblioteka – dobre miejsce dla człowieka” realizowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury